Start arrow Artyku造 arrow Antropologia wolno軼i
Antropologia wolno軼i PDF Drukuj Email

 

Wolno嗆 nie polega na czynieniu czegokolwiek. Rozumnie pos逝giwa si wolno軼i potrafi tylko ten, kto  rozumie, kim jest i po co 篡je.

Wolno嗆 bez cz這wieka?

Codziennie spotykamy ludzi, którzy tak niem康rze korzystaj z wolno軼i, 瞠 krzywdz samych siebie czy innych ludzi albo wpadaj w uzale積ienia i trac wolno嗆. Ka盥 swoj zdolno嗆 mo瞠 cz這wiek wykorzysta w b喚dny sposób. Mo瞠 u篡wa si造 fizycznej po to, by kogo bi, a my郵enie potrafi wykorzystywa po to, by oszukiwa samego siebie. Nie inaczej jest z wolno軼i. Najbardziej radykalnym zagro瞠niem w tej dziedzinie jest ideologizacja wolno軼i, czyli analizowanie ludzkiej wolno軼i w oderwaniu od cz這wieka. W rzeczywisto軼i nie istnieje wolno嗆, a jedynie wolny cz這wiek. Podobnie nie istniej uzale積ienia, a jedynie uzale積ieni ludzie. Analizowanie wolno軼i w oderwaniu od antropologii, czyli w oderwaniu od ca貫j rzeczywisto軼i cz這wieka sprawia, 瞠 w praktyce zostaje ona uznana za wi瘯sz warto嗆 ni sam cz這wiek. W konsekwencji bronimy wtedy wolno軼i cz這wieka nawet kosztem tego cz這wieka. Wolno嗆 analizowana w oderwaniu od cz這wieka staje si rodzajem nowotworu, którego nie mo積a poddawa leczeniu nawet wtedy, gdy nowotwór ten zagra瘸 ju bezpo鈔ednio 篡ciu cz這wieka. W kontek軼ie wolnym od ideologii i politycznej „poprawno軼i”, wolno嗆 jest dla cz這wieka, a nie cz這wiek dla wolno軼i. Nie da si zrozumie ludzkiej wolno軼i, dopóki nie wiemy, kim jest cz這wiek i jaki jest sens jego istnienia.

Cz這wiek wolny po to, by my郵e i kocha
Biblia stwierdza, 瞠 pierwsz cech cz這wieka jest to, i jest kochany. By cz這wiekiem to by kim kochanym nieodwo豉lnie - przez Boga i przez (niektórych) ludzi. Cz這wiek jest kim kochanym tak瞠 wtedy, gdy (jeszcze lub znowu) sam nie kocha. Po drugie, by cz這wiekiem to by kim podobnym do Boga, czyli kim zdolnym do tego, by przyjmowa mi這嗆 i by kocha. W odró積ieniu od Stwórcy cz這wiek nie jest mi這軼i, ale mo瞠 uczy si mi這軼i od Boga i od tych ludzi, którzy dojrzale kochaj. Wtedy nie jest skazany na uczenie si mi這軼i bolesn metod prób i b喚dów. Po trzecie, cz這wiek jest kim, kto nie ma granic w rozwoju, gdy jest powo豉ny do na郵adowania Boga, nie b璠帷 Bogiem. A to oznacza perspektyw rozwoju na ca陰 wieczno嗆 i bez granic. Nikt z nas nie jest przecie ju a tak bardzo podobny do Boga, by nie móc sta si do Niego jeszcze bardziej podobnym w mi這軼i i 鈍i皻o軼i. Po czwarte, cz這wiek jest kim bezcennym w豉郾ie dlatego, 瞠 jest kim nieodwo豉lnie kochanym. Nawet Bóg nie traktuje nas jak swoj w豉sno嗆, któr dowolnie zarz康za, lecz jak ukochane dzieci, które kocha i wspiera w rozwoju. Cz這wieka mo積a kocha albo krzywdzi, ale nie mo積a go posiada. Nie ma takiej ceny, za któr jeden cz這wiek móg豚y naby dla siebie drugiego cz這wieka. Nawet mi這嗆 tu by nie wystarczy豉, gdy cz這wiek jest wa積iejszy ni mi這嗆. Istnieje bowiem prymat osoby nad mi這軼i. Biblia stwierdza, 瞠 Bóg jest mi這軼i, ale nie twierdzi, 瞠 mi這嗆 jest Bogiem. Tylko osoby mo積a kocha i tylko osoby mog przyjmowa mi這嗆 i kocha. W豉郾ie dlatego 穎na nie jest w豉sno軼i m篹a, a m捫 nie jest w豉sno軼i 穎ny. Dzieci nie s w豉sno軼i rodziców.

Nie jestem moj w豉sno軼i!
Nawet ja nie mam prawa traktowa samego siebie jak moj w豉sno嗆, z któr mog robi to, co chc. Mog by sejfem, który siebie chroni i przyjacielem, który mobilizuje siebie do rozwoju, albo kim, kto krzywdzi samego siebie i trwoni w豉sne cz這wiecze雟two. Po pi徠e, by cz這wiekiem to by kim rozumny po to, by odkry, 瞠 jestem kochany i by zrozumie, na czym polega mi這嗆. To odkry, 瞠 nie jest 豉two kocha cz這wieka po grzechu pierworodnym. Nie jest 豉two kocha zw豉szcza tych, którzy odrzucaj mi這嗆, nie rozumiej mi這軼i i sami nie kochaj. Dzi瘯i zdolno軼i my郵enia cz這wiek ma szans odkry, 瞠 mi這嗆 to nie tylko szczyt dobroci, ale te szczyt m康ro軼i. Nie trzeba my郵e po to, by krzywdzi; trzeba natomiast my郵e po to, by kocha. Po szóste, cz這wiek po grzechu pierworodnym jest kim zranionym we wszystkich sferach swego cz這wiecze雟twa. Potrafi czyni z這, którego nie chce, zamiast dobra, którego pragnie. Cz這wiek jest jedynym bytem na tej ziemi, który potrafi krzywdzi samego siebie, do popadania w uzale積ienia i stany samobójcze w陰cznie. Tego nie czyni 瘸dne zwierz. Po siódme, mimo zranienia z貫m z ca貫j historii ludzko軼i oraz mimo zagro瞠, jakie p造n z osobistej s豉bo軼i ka盥ego z nas, cz這wiek jest powo豉ny do rado軼i i do 鈍i皻o軼i. Bóg chce, by鄉y ju w doczesno軼i 篡li d逝go i szcz窷liwie (por. IV przykazanie), a Jezus nam wyja郾ia, 瞠 przyszed po to, aby Jego rado嗆 w nas by豉 i aby ta rado嗆 by豉 pe軟a (por. J 15, 11).

ζtwiej czyni z這 ni dobro
Skoro cz這wiek stworzony jest z nieodwo豉lnej mi這軼i oraz powo豉ny do tego, by kocha i 篡 w rado軼i, to dlaczego s tacy, którzy krzywdz samych siebie i innych ludzi? Otó dlatego, 瞠 cz這wiek dysponuje jeszcze jedn cech, a mianowicie jest wolny. To, czy przyjmuje mi這嗆 i czy 篡je w rado軼i, zale篡 od decyzji, jakie podejmuje. Bóg da nam nie tylko prawdziwe istnienie, ale tak瞠 prawdziw wolno嗆. A by naprawd wolnym to znaczy mie wybór ró積ych dróg 篡cia: drogi mi這軼i lub drogi egoizmu, drogi wolno軼i lub drogi zniewolenia, drogi rado軼i lub drogi cierpienia, drogi m康ro軼i lub drogi bezmy郵no軼i. Sensem wolno軼i cz這wieka jest zdolno嗆 wybierania drogi mi這軼i i rado軼i. Ku takiej wolno軼i wyswobodzi nas Chrystus (por. Gal 5, 1). Cz這wiek, który wyp造wa na g喚bi cz這wiecze雟twa, wyp造wa tym samym na g喚bi wolno軼i. Staje si wolnym do szukania prawdy i do kierowania si mi這軼i. I to a do granic heroizmu. Z kolei cz這wiek, który nie odkrywa w豉snej wielko軼i, godno軼i i powo豉nia do mi這軼i, pos逝guje si swoj wolno軼i w sposób, który prowadzi do krzywd, uzale積ie, a nawet do 鄉ierci.

Cz這wiek wa積iejszy ni wolno嗆
Analizowanie wolno軼i w oderwaniu od cz這wieka i od stopnia jego dojrza這軼i to ideologiczna utopia, który sprawia, 瞠 cz這wiek zaczyna u篡wa w豉snej wolno軼i przeciwko samemu sobie. Najwi瘯sz krzywd, jak mo積a wyrz康zi dzieciom i m這dzie篡, jest dawanie im wolno軼i w oderwaniu od wychowania. Kto nie rozumie tego, kim jest i po co 篡je, ten nie jest w stanie u篡wa wolno軼i w sposób rozumny. Wolno軼i w sposób m康ry i odpowiedzialny pos逝guj si jedynie ci ludzie, którzy u篡waj jej po to, by przyjmowa mi這嗆, by uczy si kocha, by mobilizowa si do nieustannego rozwoju, by chroni swoj bezcenn godno嗆, by szuka prawdy, która wyzwala z systemu iluzji i zaprzecze oraz by z這 w sobie i wokó siebie zwyci篹a dobrem.
 
nast瘼ny artyku »